| تبليغات | X |
|
نیـمه شـــب ها هــــمـه را بــــنـد در ایــن خواب کنیــــد تا نفهمند که عاشــــــق به چه سختی شـب خود روز کند درد، سختی وعطش نیست که عاشق همه شب بیدارست دل پــــروانه از ایـــن ســوزش شـــمع بی تـــاب اســت بـــــی صــــدا، بـــی حرکت، لال رهایــــش بکنیــــــــد دل پروانه بـه تنهایی شب های دراز و غم آن آگاه است شـــب و روز و ســحر و عـــصر همه یک قافـیـــه اند دل پروانه همه ثانیــه ها غـــزل ازفرقـــت او می سـازد مرضیه ابراهیمی 9/02/87 |
|